Ερημογραφια VI: Η Εκδικηση της Frances Farmer Στο Σιατλ

Ένα πανέμορφο κορίτσι, μία ιδιοφυία, μία κομμουνίστρια που αντιπαθούσε τους μπάτσους και τα μεγάλα κεφάλια των χολιγουντιανών στούντιο. Και ακόμα: μία τρελή, μία έγκλειστη, μία κλονισμένη, μία περιθωριοποιημένη. Και ακόμα: το κορίτσι που η μάνα της ακροβάτησε στο Λος Άντζελες για να αποδώσει την νευρική κατάρρευση της κόρης της στον Παγκόσμιο Κομμουνισμό. Και τέλος: το γλυκό αυτό είδωλο που στα 18 της έγραψε το παρακάτω κείμενο:

FRANCES FARMER

Ο Θεός Πεθαίνει

Κανείς δεν ήρθε ποτέ να μου πεί: “Είσαι ανόητη. Δεν υπάρχει Θεός. Κάποιος σε παραπλάνησε.” Δεν ήταν φόνος. Νομίζω ο Θεός πέθανε απλά απο γηρατειά. Και όταν συνειδητοποίησα ότι δεν υπήρχε πια, δεν ταράχτηκα. Φαινόταν φυσικό και σωστό.

‘Ισως να φταίει που ποτέ δεν εντυπωσιάστηκα καταλλήλως απο μια θρησκεία. Πήγα στο Κατηχητικό και μου άρεσαν οι ιστορίες για τον Χριστό και το Άστρο των Χριστουγέννων. Ήταν πανέμορφες. Η θύμησή τους έφερνε χαρά και θαλπωρή. Αλλά δεν τις πίστευα. Ο δάσκαλος του Κατηχητικού μιλούσε παρόμοια με την δασκάλα του σχολείου όταν μας έλεγε για τον Τζωρτζ Ουάσινγκτον. Ευχάριστες, όμορφες ιστορίες αλλά όχι αληθινές.

Η θρησκεία ήταν πολύ ασαφής. Ο Θεός ήταν διαφορετικός. Ήταν κάτι πραγματικό, κάτι που μπορούσα να νιώσω. Αλλά ήταν πολύ συγκεκριμένες οι στιγμές που μπορούσα να το νιώσω. Ξάπλωνα σε δροσερά, καθαρά σεντόνια την νύχτα μετά απο ένα μπάνιο, αφού είχα πλύνει τα μαλλιά μου και είχα βουρτσίσει τις γροθιές μου και τα νύχια και τα δόντια. Τότε μπορούσα να ξαπλώνω ακίνητη στο σκοτάδι με το πρόσωπο μου στραμμένο στο παράθυρο με τα δέντρα μέσα του και να μιλάω στον Θεο. “Είμαι καθαρή τώρα. Ποτέ ξανά δεν υπήρξα τόσο καθαρή. Ποτέ δεν θα υπάρξω καθαρότερη.” Και με κάποιο τρόπο, ήταν ο Θεός. Δεν ήμουν σίγουρη ότι δεν ήταν… απλά κάτι δροσερό και σκοτεινό και καθαρό.

Αυτό δεν ήταν θρησκεία, ωστόσο. Αφορούσε σε πολύ μεγάλο βαθμό το σωματικό. Δεν μπορούσα να βιώσω το ίδιο αίσθημα κατά τη διάρκεια της ημέρας, με τα χέρια μου βουτηγμένα στο βρώμικο νερό των πιάτων και με τον σκληρό ήλιο να αποκαλύπτει την βρωμιά στις στέγες. Και μετά απο κάποιο διάστημα, ακόμα και τη νύχτα, το αίσθημα του Θεού δεν κρατούσε. Άρχισα να αναρωτιέμαι τι εννοούσε ο επίσκοπος όταν είπε: “Ο Θεός, ο πατέρας, βλέπει ακόμα και το μικρότερο σπουργίτι να πέφτει. Επιβλέπει όλα τα παιδιά του.” Αυτό μου προκάλεσε μεγάλη σύγχιση. Άλλα ήμουν σίγουρη για ένα πράγμα. Αν ο Θεός ήταν πατέρας, με παιδιά, αυτή η καθαρότητα που ένιωθα δεν ήταν Θεός. Έτσι, τις νύχτες, όταν πήγαινα στο κρεβάτι, σκεφτόμουν πια “Είμαι καθαρή. Νυστάζω.” Και τότε κοιμόμουν. Δεν με εμπόδιζε απ’ το να απολαμβάνω την καθαρότητα εξίσου. Απλά ήξερα πως ο Θεός δεν ήταν εκεί. Ήταν ένας άντρας σε έναν θρόνο στον Παράδεισο, οπότε ήταν εύκολο να τον ξεχάσεις.

Μερικές φορές ανακάλυπτα πως ήταν χρήσιμο να τον θυμάσαι· ειδικά όποτε έχανα πράγματα που είχαν σημασία. Αφού αναστάτωνα το σπίτι, πανικόβλητη και λαχανιασμένη απ’ την αναζήτηση, μπορούσα να σταματήσω στη μέση του δωματίου και να κλείσω τα μάτια μου. “Σε παρακαλώ Θέε, άσε με να βρω το κόκκινο καπέλο μου με τα γαλάζιο στόλισμα.” Συνήθως είχε αποτέλεσμα. Ο Θεός έγινε ο υπερ-πατέρας που δεν μπορούσε να με δείρει. Αλλά αν ήθελα κάτι πολύ, φρόντιζε γι’ αυτό.

Αυτό μου προκαλούσε ικανοποίηση μέχρις ότου άρχισα να σκέφτομαι ότι αν ο Θεός αγαπούσε όλα τα παιδιά του εξίσου, γιατί παιδευόταν για το δικό μου κόκκινο καπέλο και άφηνε άλλους να χάνουν τους πατέρες και τις μητέρες τους για πάντα; Άρχισα να συμπεραίνω ότι δεν είχε μεγάλη σχέση με τα καπέλα, τον θάνατο ή με οτιδήποτε άλλο. Συνέβαιναν είτε το ήθελε ή όχι και εκείνος έμενε στον παράδεισο και έκανε ότι δεν βλέπει. Αναρωτήθηκα για λίγο γιατί ο Θεός ήταν ένα τόσο άχρηστο πράγμα. Φαινόταν χάσιμο χρόνου να τον έχεις. Μετά απο αυτό άρχισε να λιγοστεύει μέχρι που έγινε… ανυπαρξία.

Ένιωσα κάπως περήφανη σκεπτόμενη πως είχα βρει την αλήθεια μόνη, χωρίς τη βοήθεια κανενός. Παραξενευόμουν που άλλοι άνθρωποι δεν την είχαν βρει. Ήμασταν νεότεροι. Είχαμε φτάσει πέρα απ’ αυτόν. Γιατί δεν μπορούσαν να το δούν; Ακόμα με παραξενεύει.

Μια μέρα του 1999, η Frances Farmer πήρε την εκδίκησή της απ’ το Seattle.

Advertisements
Tagged ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: