Tag Archives: Καλβίνο

Ερημογραφια V: Οι Πολεις Και Η Επιθυμια

Μετά τρεις ημέρες, πηγαίνοντας προς το νότο, ο ταξιδιώτης συναντάει την Αναστασία, πόλη που την περιβρέχουν ομόκεντρα κανάλια και πάνω της πετούν χαρταετοί. Θα ‘πρεπε τώρα ν’ απαριθμήσω τα εμπορεύματα που εδώ συμφέρει ν’ αγοράσεις: αχάτη, όνυχα, χρυσόπρασο και άλλες ποικιλίες του χαλκηδονίου· να παινέσω το κρέας του φασιανού που εδώ μαγειρεύεται πάνω στη φλόγα του σιτεμένου ξύλου της κερασιάς και πασπαλίζεται με πολλή ρίγανη· να πω για τις γυναίκες που είδα να κάνουν μπάνιο στην πηγή ενός κήπου και που – όπως λένε – καμιά φορά προσκαλούν τον περαστικό να ξεντυθεί μαζί τους και να τις κυνηγήσει στο νερό. Όμως μ’ αυτές τις πληροφορίες δε θα σου είχα πει τίποτα για την αληθινή ουσία της πόλης: γιατί ενώ η περιγραφή της Αναστασίας ξυπνάει μία μία τις επιθυμίες έτσι που να σ’ αναγκάσει να τις καταπνίξεις, όταν βρεθείς ένα πρωί στην καρδιά της Αναστασίας οι επιθυμίες ξυπνάνε όλες μαζί και σε περικυκλώνουν. Η πόλη σου φαίνεται σαν ένα σύνολο όπου καμιά επιθυμία δε χάνεται και του οποίου αποτελείς ένα μέρος και επειδή αυτή χαίρεται κάθε τι που εσύ δε χαίρεσαι, σε σένα δε μένει παρά να ζεις μέσα σ’ αυτήν την επιθυμία και να είσαι ευχαριστημένος. Τέτοια είναι η δύναμη, άλλες φορές λένε πως είναι μοχθηρή κι άλλες καλοπροαίρετη, που έχει μέσα της αυτή η απατηλή πόλη: όταν δουλεύεις οχτώ ώρες τη μέρα σαν κόπτης του αχάτη, όνυχα, χρυσόπρασου, η κούρασή σου που δίνει μορφή στην επιθυμία παίρνει απ’ την επιθυμία τη δική της μορφή κι εσύ πιστεύεις ότι χαίρεσαι ολοκληρωτικά την Αναστασία ενώ δεν είσαι παρά σκλάβος της.

~ Ίταλο Καλβίνο, Οι Αόρατες Πόλεις

Advertisements
Tagged ,