Category Archives: Ηχοι


They out for presidents to represent them
You think a president could represent you?
You really think a president would represent you? (Right)

Tagged ,

Ερημογραφια ΙΙΙ: Αντιο Στη Φιλοσοφια

Το 1764, ο Joseph Haydn έγραψε την 22η συμφωνία του, γνωστή και ως “ο Φιλόσοφος” λόγω της μορφής ερωταπαντήσεων του πρώτου μέρους της. Το 1995, ο Gavin Bryars, συντάσσει το ξεπέρασμα του Haydn και της disputatio. Εκεί που ο Haydn έβρισκε το κάλλος στο επέκεινα του λόγου, απευθυνόταν σ’ αυτόν μόνο για να αντλήσει τις παιδικές ρητορικές του τεχνικές. Ο Bryars, πρώην φοιτητής φιλοσοφίας, δημιουργεί στο τέλος του λόγου, εκεί που αυτός συγκροτείται στιγμιαία, εκεί που η πολεμική τα καταφέρνει καλύτερα. Ενορχηστρώνει τον σκοτεινό πανηγυρικό του με τσέλο και του δίνει όνομα:

Farewell To Philosophy.

Αντίο στη Φιλοσοφία.

 One of the early ideas Julian Lloyd Webber and I discussed was that it might form a companion piece to one of the Haydn concertos. Given my friendship with some members of the English Chamber Orchestra and my awareness of their repertoire, this suggested a number of particular musical references. The subtitle to the work, for example, combines the subtitles of two idiosyncratic Haydn symphonies and I allude to them in different ways but chiefly through orchestration: for The Philosopher by including a section in the concerto where the orchestration resembles that of the symphony’s first movement (pairs of English and French horns, muted violins and unmuted lower strings); for The Farewell, by the progressive reduction in the orchestration towards the end. Indeed, apart from the orchestral tutti in the last few bars, the last pages of the score are virtually for string quartet. The subtitle also refers to my own background as a philosophy graduate…

Tagged , ,


Μπορούμε με ασφάλεια πλέον να μιλήσουμε για τον κυκλώνα του witch house.

Η Παπαρίζου… witch house!

Γιατί, είναι πιο έξυπνοι αυτοί οι ξένοι; Με αφορμή την εμφάνιση του πιο μεγάλου σταρ του είδους, του Oneohtrix Point Never -όχι ακριβώς του witch house, αλλά είναι κι αυτός του σιναφιού- στην Αθήνα την επόμενη Πέμπτη, και ενώ έχει γεμίσει το ίντερνετ με κομμάτια με αργόσυρτα beat (που τα παίζουν δηλαδή σε πιο αργές στροφές), ορίστε και η witch house έκδοση της Παπαρίζου από κάποιον ευφάνταστο Έλληνα, και πιο «πειραματική» από ποτέ.

(πηγή: )



Η ζωντανή εργασία αυτού του κόσμου είναι για πολλούς αόρατη.

Tagged ,